16.5.09

Ik ga je breken,
ik breek je.
Ik ben gebroken.
- fouten.

Jeff Depner



Ze zitten maar een beetje te spelen met hun sleutels, te plukken aan hun haar, te bijten aan hun nagels, te schuifellen met hun voeten. Er word wel wat gezegd maar veel stelt het niet voor, het gaat over het weer en over dingen die ze gister deden. Het maakt helemaal niet uit wat ze zeggen dus beginnen ze over wat ze vanmorgen als eerste dachten, dat er een vlieg was die de hele tijd in hun kamer rondvloog. Je snurkt wel zegt ze, weet ik zegt hij. Het is een tijdje stil terwijl ze kijken in hun glas. Jij ook zegt hij, weet ik zegt zij. Ze staren maar wat voor zich uit, misschien moeten we onze spullen maar eens pakken. Ze slepen wat met matrasjes, gooien wat dingen aan de kant. Wil je wat drinken? Ja. Wat? Wat heb je? Niks. Doe dat dan maar. Hier. Dankje. Ze frunniken met het tafelkleed.

11.5.09

Ik ben zo dom bezig, echt ik word gek.
Ik doe alleen maar domme dingen, of dingen zonder reden.
foaigjlnoveoifnadskvjgwergnagjeoigjweljgldgjowigjvnvklagg
ho;rgjldjlkga;hklhdklghdklsgjkddfsdfsdkjgadsghlsdghdkljsf
kjdfkldsjfkldshjogiwegnvjwnvjknhvzsjngfewngingvwrgadlsn
vjnwakljelvefweefvl;asdvklajoiwjfwefjja;sfakghlkdfawefjahw
gijawgjwlakfjkladsghl;dkgjklsdgjweoigebsklgjnvweogjgsgjnv
fhahfliufhaksjhfkjghaisduhfwencakihfkdhfkhskfdkgweoijgds

9.5.09

Takkezooi:

Ik wordt een beetje gek van hoe mensen interessant willen doen, zinnen als ik ben graphic designer, terwijl je ook kunt zeggen ik ben grafisch ontwerper. Of heel interessant sloffend rondlopen in een museum, terwijl je het geen ruk aan vindt. Waarom hemelen we ons zelf zo op? Waarom willen we allemaal zo interessant gevonden worden, sterker nog waarom vindt iedereen zichzelf interessant? Het ergste is nog dat ik er zelf heel leuk in mee doe, ik erger me dood.
Het is 12.30 en ik ben nog maar net uit bed, ik heb een bakje chips voor me. Dat mag niet, maar het stond ervoor. Ik kijk naar buiten en het is heel lekker weer, eerst wil ik douchen en iets normaals eten, dan wil ik naar buiten. Ik ben te lui. Beter vertel ik iets wat er toe doet:
Iemand die verliefd is kan de volgende kenmerken vertonen:
1. idealiseren van de geliefde
2. blindheid voor de negatieve kanten van de geliefde

3. lichamelijke gevoelens omschreven als weke knieën en vlinders in de buik bij zien van of denken aan de geliefde
4. irrationele (=in strijd met het gezonde verstand) denkpatronen en handelingen
5. het continu denken aan de geliefde
6. ernstige verlegenheid en onhandigheid in aanwezigheid van de geliefde
7. verhoogde zelfbewustheid in aanwezigheid van de geliefde
8. ongemakkelijk, verlangend gevoel bij afwezigheid van de geliefde
9. verlies van concentratie
Waarschijnlijk wist je dit allemaal al, maar ik dacht ik wijs je er nog even op.

2.5.09


Ze was kapot, ze was verlaten, ze was gegaan met al wat ze had. Geen man die haar kon houden, ze was geen roos voor een vaas, ze was geen schoonheid aan zijn arm. Nee, zij was meer het type dat zat aan de bar, haar glas slap in de hand, in haar linkerhand. Voor zich uitstarend, het rare van staren is dat je heel afwezig en gesloten overkomt, terwijl je zelf gek wordt van je aanwezigheid. Je zult wel gek zijn om haar aan te spreken. Ze was te rauw voor het daglicht, te soft voor de nacht. Bij alles was ze het net niet, geen bekers, geen medailles, geen trots. Tot ze van de een op de andere nacht daar niet meer zat daar op haar kruk. Zo was ze van niks, tot het gesprek van het café.
Niemand die het wist.
Iedereen van de kaart.