6.10.09

Alsof de tijd heeft stilgestaan zitten ze tegenover elkaar, het uitgeprate echtpaar. Terwijl ik de boel aan de praat probeer te houden met meneer 'zullen we de tv dan maar aan zetten', zie ik ze zitten, zij friemeld wat in haar haar terwijl hij zonderen knipperen kijkt naar een wiebellende tak buiten, voor de grijze lucht.
Hun ogen spreken rust uit, het is allemaal wel goed en zo snel de kinderen uit huis zijn komen hun wel aan de beurt, ze kijken elkaar aan alsof ze naar zichzelf kijken, naar hun eigen spiegelbeeld. Ze steken nog net niet hun tong uit om te zien, hoe de spiegel hetzelfde doet.
Rustig legt zij haar hand op de zijne, glimlacht en zonder een woord staan zij tegelijk op. Om daarna gearmd het café uit te lopen.
"God, waren wij maar een uitgepraat echtpaar" hoor ik mezelf zeggen.
"Geef mij maar PSV" zegt hij.

No comments: