22.2.10

Er zijn zoveel manieren om dingen te zeggen, zoveel combinaties van verschillende woorden. Vaak verpest ik mijn punt met het gebruiken van de verkeerde woorden. Dus ik zeg maar even niets, later.

Someday I know we'll meet again
Without knowing exactly when,
and until then
take care of yourself my friend.

19.2.10

Al jaren voelde ik het aankomen, de ziekte in me. De schimmel die zich dag na dag in me rotte. Mijn knieƫn knikte, de stekende buikpijn. Ik hield het van me af, niet aan denken, niet aan denken. Elke keer als ik in aanraking kwam met het virus, als het te dichtbij kwam. Rende ik weg, ik moet je niet. Het zat me op de hielen, ik was verdwaasd.
Ik was bang voor de dagen die ik bed zou doorbrengen, de minuten die ik verspilde door er aan te denken. De vergetelheid.
En nu sta je hier voor me en ik weet niet wat ik met je aanmoet.