28.6.10

Ik zou niet weten wat te zeggen, ik zou niet weten wat te doen. En wat doet het er toe? Het is toch al minimaal 5 minuten stil geslagen en als ik het nu denk te kunnen redden, kan dat niets anders dan gĂȘnant worden. Ik ben nu liever het stomme wijf die niets te zeggen had, behalve klagelijk te zuchten, dan dat rare kind die nog niet zo goed weet waar haar kwaliteiten liggen. En daarbij jij zou ook wat kunnen zeggen! Voor ons praten twee meisjes, klasgenoten. Hun lijken in dezelfde situatie te zitten, enigste verschil een van hen heeft er voor gekozen toch het rare kind te zijn, ze praat honderduit het is allemaal niet gek genoeg. Het duurt altijd even, maar uiteindelijk besluiten we allemaal mee te doen. En valt het toch wel weer mee, nieuwe vrienden maken.

No comments: