14.7.10

Ik word wakker van gillende kinderen onder aan mijn raam, ze zijn aan het vissen met te kleine netjes om ook maar een kever te vangen. Hun vader staat er heel triomfantelijk naast met een echte hengel op een echt krukje met een echte sigaar in zijn mond. "En hebben jullie al wat gevangen" roept hij naar zijn meisjes. De meisjes schudden hun hoofd, terwijl ze net wat geconcentreerder naar hun visnetjes kijken, allemaal om indruk te maken op hem. Terwijl de vader eigenlijk de zak is in dit verhaal, hij weet namelijk best dat ze niets gaan vangen in hun veel te kleine netjes, maar toch vraagt hij het.
Het is een tijdje stil hoor ik terwijl ik nog even in mijn bed lig, maar dan komen er twee vrouwen van rond de 50 aan, allebei gehuld in ANWB-toegankelijke kleding.
Ze vragen hoever het nog is naar de Haere (een gebouw waarbij je gewoon de weg moet volgen en dan duurt dat echt niet langer dan een kwartiertje) maar de man antwoord hierop met "Jullie kunnen het beste de weg naar rechts volgen, dan kom je langs een weiland, daar is een klein paadje weer naar links die volg je dan komt er een hele bocht, dan loop je langs een spoorlijn en daar is een paadje die je zeker zal opvallen en nou dan ben je er. Je doet er nog wel een halfuur driekwartier over." Allemaal leuk en aardig en vooral interessant van de man vertelt, maar er is niets van waar.
De vrouwen overleggen een beetje gepikeerd over wat ze nu gaan doen en besluiten maar terug te lopen naar de fietsen, anders komen ze nooit meer thuis.
Plots komt moeders uit de bosjes zetten, ze zegt dat ze eten heeft in de tassen en gaat het meteen allemaal uitstallen, als ze klaar is gaat ze er trots bij zitten en ze heeft gelijk ook want het ziet er verdomd lekker uit allemaal, maar vader heeft geen zin en haalt op de terug weg wel een bakje patat.
Het is raar want ze zegt er niets van terwijl ik haar wel gezichten zie trekken.
Met zijn drie├źn eten ze het alsnog op, maar met de stemming is het gedaan. "Heb ik daarvoor de hele ochtend in de keuken gestaan".
Plots verstoren enorme hollandse regendruppels het leuke dagje uit, maar god wat ben ik blij voor de ANWB-dames, de meisjes die hun vangst nu kunnen afschuiven op dat er niet genoeg tijd was voor de moeder die nu even droog in de snackbar kan zitten en voor de man met de sigaar dat hij maar lekker in zijn blote buik de wereld mag vervloeken, behalve zichzelf.

1 comment:

catwalk criminal said...

hoe komt het nou toch dat ik honger krijg?
maargoed.. XD
leuke blog & leuke pics enzo ♥
elkaar volgen?